Rozmiar tekstu
 

Producenci rolni do 25 czerwca 2016 r. mogą składać wnioski w Agencji Rynku Rolnego o przyznanie dopłat z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany.

Wsparcie jest udzielane do powierzchni gruntów ornych obsianych lub obsadzonych materiałem siewnym kategorii elitarny lub kwalifikowany gatunków roślin uprawnych, zakupionym i wysianym/wysadzonym w okresie od 15 lipca 2015 r. do 15 czerwca 2016 r.

Dopłatami objęte są następujące gatunki roślin:

  • zboża: pszenica zwyczajna, pszenica twarda, żyto (populacyjne, syntetyczne lub mieszańcowe), jęczmień, pszenżyto, owies,
  • rośliny strączkowe: łubin (żółty, wąskolistny lub biały), groch siewny, bobik, soja, wyka siewna,
  • ziemniak
  • mieszanki zbożowe i pastewne sporządzone z ww. roślin objętych systemem dopłat, z wyłączeniem ziemniaka.

O wsparcie mogą ubiegać się także producenci rolni, których uprawy zostały zniszczone w wyniku działania niskich temperatur. Warunkiem otrzymania dopłaty jest zakupienie i zużycie do siewu lub sadzenia materiału siewnego, a także dołączenie dokumentów potwierdzających zakup materiału siewnego i wystąpienie szkody w uprawach.  

Wnioski wraz z załącznikami można złożyć poprzez aplikację ELF dostępną na stronie https://elf.arr.gov.pl lub Oddziale Terenowym właściwym dla miejsca zamieszkania albo wysłać pocztą. O terminie złożenia wysłanego wniosku decyduje data stempla pocztowego.

Wnioski na bieżąco są weryfikowane pod względem formalno-prawnym. Stawki dopłat zostaną określone po upłynięciu terminu ich składania, w drodze rozporządzenia Rady Ministrów w terminie do 30 września. Natomiast środki finansowe zostaną wypłacone w terminie 30 dni od wydania decyzji przyznających dopłaty, najpóźniej do końca 2016 r.

Niezbędne dokumenty znajdują się na stronie Agencji Rynku Rolnego w zakładce materiał siewny (http://www.arr.gov.pl/wsparcie-rynkowe/material-siewny). 

Komisja Europejska wydała rozporządzenie zamykające procedurę przetargową na zakup interwencyjny odtłuszczonego mleka w proszku (OMP). Jednocześnie podwojono limity dla zakupu interwencyjnego masła i OMP po stałej cenie. Obecne limity wynoszą 218 tys. ton dla OMP oraz 100 tys. ton dla masła. Zakupy interwencyjne będą realizowane przez Agencję Rynku Rolnego po stałej cenie.

Przepisami prawnymi Unii Europejskiej wprowadzającymi powyższe zmiany są: rozporządzenie Rady (UE) 2016/591 z dnia 15 kwietnia 2016 r. oraz rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/606 z dnia 19 kwietnia 2016 r.

 

1237 – pierwsza informacja o wsi Rejów ( Reyel, Rehel, Röhl, Rehlaw, Röhel, Röhlau, Rehlau ) : książę Henryk Brodaty nadał klasztorowi Najświętszej Marii Panny w Nowogrodzie Bobrzańskim miejscowość, wcześniej należącą do grodu w Bytomiu Odrzańskim

1426 – kolejni właściciele Rejowa to: Maternus i Nikel Syfridi. Prawdopodobnie przed nimi właścicielem wsi był Piotr - rycerz z Sobolic

07.01.1432 – zapiski o sołtysie Jorge Scholcz ( dokument o oskarżeniu i osadzeniu sołtysa rejowskiego w więzieniu zamku kożuchowskiego )

1434 – majątek Rejów należał do Żyda Merkilsa z Głogowa, a po jego śmierci zostaje przekazany pod zarząd głogowskiego księcia

29.09.1479 – majątek przechodzi w ręce Hansa Kottwitza z Solnik, a następnie rodzin : Schenkendorff, Mates Hayder, Moritz von Tschammer

1568 – wieś została zakupiona od hrabiego Moritz von Tschammer przez Fabiana von Schonaich

01.07.1599 - cesarz Rudolf II Habsburg, sprzedał Danielowi Preussowi von Plankenau, naczelnemu staroście solnemu Śląska, część rzeki Biała Woda wraz z młynami, które znajdowały się na rzece płynącej przez wieś Rejów. Koszt tej transakcji wyniósł 2000 talarów. Preuss zapisał się jako doskonały zarządca i organizator. W tym okresie między innymi uruchomiono szlak pocztowy z Bytomia Odrzańskiego do Kożuchowa przez Bycz, Rejów, Nieciecz, Bielice, Dziadoszyce i Solniki.

1651 – 1746 – dobra Schonaichów, w tym Rejów, w zastawie zakonu jezuitów z Otynia.

1674 – dzięki Georgowi Raschke powstaje młyn „Ober –Müchle”. Młyn swą nazwę bierze od górnego biegu rzeki Biała Woda. Działał do 1978 roku (tu również, prawie do końca II wojny znajdowała się poczta; dziś budynek nr 5 )

1683 – z inicjatywy Georga Reim, powstaje kolejny młyn „ Sand- Mühle”.                                    

1719 – 1766 katoliccy mieszkańcy Rejowa należeli do parafii w Gołaszynie

1741 – ewangelicy z Rejowa należą do parafii w Nowym Miasteczku  ( wcześniej należeli do parafii kożuchowskiej )

1742 – Hans Lange uruchamia w dolnym biegu rzeki Biała Woda, młyn „Neu-Mühle”. Był on połączony z karczmą, w której mieściły się również pokoje gościnne (prawdopodobnie w 1945 roku został wysadzony w powietrze przez wojsko radzieckie)

1746 – Rejów ponownie w rękach Schonichów z Siedliska

1756 – 1763 wojna siedmioletnia, w czasie jej trwania król Fryderyk Wielki stacjonował około dwóch miesięcy z obozem pruskich żołnierzy na rejowskich łąkach. Na pamiątkę tego wydarzenia postawiono pamiątkowy pomnik z napisem : „ Friedrich der Grosse biwakierte hier im 7 jahrigen Kriese” ( „ Fryderyk Wielki biwakował w tym miejscu podczas wojny siedmioletniej” )

1767 – 1819 katoliccy mieszkańcy Rejowa przeszli do parafii w Nowym Miasteczku

1772 – budowa tzw. dworu sołtysa ( obecnie dom nr 25 ), dziś ważnego rejowskiego zabytku barokowego.

1791 – wieś liczyła 165 mieszkańców

1819 – 1870 – katoliccy mieszkańcy Rejowa przeszli do parafii w Nowej Soli

1841 – wieś zamieszkiwało 256 osób w tym 64 katolików, pozostali mieszkańcy byli ewangelikami

1844 – wieś liczyła 248; była tu piekarnia, zakład stolarski i budowlany, kuźnia ( funkcjonowała do 1989 roku ) 5 warsztatów kuśnierskich, 2 gospodarstwa ogrodnicze, 11 gospodarstw rolnych, 3 restauracje, hodowano tu owce, uprawiano winorośl

1870 – utworzenie cmentarza ewangelicko – katolickiego ( zamknięty w 1974 roku )

1872 – likwidacja dziedzicznego urzędu sołtysa ( ostatnim dziedzicznym sołtysem był Wilhelm Pusch )

1919 – powstaje pomnik poświęcony żołnierzom – mieszkańcom Rejowa, którzy byli ofiarami I wojny światowej 1914 – 1918 ( dziś w jego miejscu stoi krzyż przydrożny )

1925 – w Rejowie mieszkało 150 ewangelików i 16 katolików

1933 – wieś liczyła 162 mieszkańców

1936 – powstaje budynek szkoły ( nauczyciel : Karl Schiffbauer )

1939 – Rejów zamieszkiwało 154 mieszkańców w tym 34 katolików

Po 1945 – Koniec II wojny światowej, podobnie jak w całej okolicy, rozpoczyna się ucieczką, części niemieckich mieszkańców Rejowa przed zbliżającym się frontem. Niektórzy z nich powrócili do wsi po zdobyciu okolic przez Armię Czerwoną ( 13.02.1945 ) i po zakończeniu działań wojennych pracowali w utworzonym przez Rosjan gospodarstwie wojskowym.      

 

           W kolejnych latach wszyscy niemieccy mieszkańcy zostali przesiedleni. Zmiana granic spowodowała, że Rejów znalazł się w Polsce. Początki polskiego Rejowa wiążą się z przybyciem osadników z województwa poznańskiego, łódzkiego i kieleckiego. Do nich dołączyli osadnicy wojskowi. Po 1956 roku do wsi przybywali też repatrianci. Sołtysami wsi byli między innymi: Franciszek Włodarczak, Józef Pawlak, Kazimierz Matusiak, Franciszek Włodarczak, Andrzej Włodarczak. W 2015 roku sołtysem został Jerzy Krzysztof Domagała.

Początkowo Rejów należał do Gminy Solniki, później do Gromady Stare Żabno, a następnie włączony został do Gminy Nowe Miasteczko. Mieszkańcy wsi, tradycyjnie, przynależeć zaczęli do parafii w Nowym Miasteczku. Istotną rolę w integrowaniu mieszkańców była utworzona we wrześniu 1946 roku szkoła. Jej organizatorem był między innymi Stanisław Stefaniak. Na lekcje religii do czteroklasowej szkoły dojeżdżał na rowerze ks. Andrzej Zaklikiewicz. W kolejnych latach utworzono klasę piątą. Szkoła istniała do 1975 roku.  Po jej likwidacji uczniowie dowożeni byli do Zbiorczej Szkoły Gminnej w Nowym Miasteczku.

W okresie PRL miejscowi rolnicy opierali się przymusowej kolektywizacji. W 2015 roku funkcjonowało 26 gospodarstw rolnych.

W 1978 roku zostaje założona przez rolników indywidualnych Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna „ Przyszłość”. Spółdzielnia w 2015 roku dysponuje 400ha ziemi oraz kompleksem budynków magazynowo-warsztatowych. Posiada komplet maszyn rolniczych nowej generacji do upraw i zbioru zbóż. Prowadzi także działalność przetwórczą w zakresie uboju bydła i trzody chlewnej, łącznie z przerobem.

W 1992 roku powstaje przedsiębiorstwo rolne „ Fatamorgana”, które zajmuje się uprawą szparagów.

Od 1998 roku, zabytkowy obiekt młyna „Sand- Mühle”, zostaje odnawiany przez właściciela, weterynarza, Romana Chudego.

W 2015 roku wieś Rejów należy do województwa lubuskiego i powiatu nowosolskiego. Zamieszkuje ją 206 mieszkańców.

 

Bardzo dziękuję za pomoc byłemu i obecnemu sołtysowi Rejowa :   Panu Andrzejowi Włodarczakowi i Panu Jerzemu Krzysztofowi Domagale

  Opracował na wyłączność strony Nowe Miasteczko Gmina i Miasto   -       Jacek Zawiślak / 2016

 

 

 

 

 

Zakończono cykl zebrań wiejskich podczas których mieszkańcy poszczególnych wsi z terenu gminy Nowe Miasteczko głosowali nad tym, jak rozdysponują swój fundusz sołecki.

Zebrania wiejskie odbyły się we wrześniu. Na nich mieszkańcy zgłaszali a następnie przegłosowywali swoje propozycje do Funduszu Sołeckiego na 2016 r. W nadchodzącym roku wsie rozdysponowały swoje środki w różny sposób - wedle aktualnych potrzeb każdej ze wsi. Poniższa tabela przedstawia jak sołectwa podzieliły własny fundusz sołecki:

Lp.

Nazwa sołectwa

Nazwa zadania

Kwota

Razem
(w zł)

 
 

1

2

3

3

4

 

1.

Borów Wielki

Dofinansowanie drabiny dla jednostki Ochotniczej Straży Pożarnej w Borowie Wielkim

2 000,00

27 446,62

 

Doposażenie Sali Domu strażaka

7 000,00

 

Eksploatacja kosiarki – paliwo

1 446,62

 

Odnowienie sali gimnastycznej (sala wiejska)

2 000,00

 

Organizacja imprez integracyjnych dla mieszkańców sołectwa (np. Dożynki wiejskie, Dzień rodziny)

 

3 500,00

 

 

Dofinansowanie ogrodzenia -cmentarz

10 000,00

 

Dofinansowanie ogrodzenia –boisko sportowe

1 500,00

 

2.

Borów Polski

Zakup frezowiny –modernizacja dróg do pól

7 000,00

10 933,50

 

Ogrodzenie wysypiska-zakup materiałów

500,00

 

Ogrodzenie terenu świetlicy –zakup materiałów

1 000,00

 

Organizacja dnia dziecka

1 000,00

 

Zakup ławek ogrodowych pod świetlicę wiejską

1 000,00

 

Zakup farb i drobnych mater. Remontowych do świetlicy wiejskiej

433,50

 

3.

Szyba

Zakup stołów i krzeseł do świetlicy wiejskiej

7 075,66

9 675,66

 

Organizacja imprez integracyjnych dla mieszkańców sołectwa np. Dożynki, inne imprezy integracyjne.)

2 000,00

 

Koszty utrzymania świetlicy -drobne zakupy

600

 

4.

Konin

Organizacja imprez integracyjnych dla mieszkańców (dożynki wiejskie, dzień dziecka )

1.000,00

 

7 934,04

 

 

Zakup namiotu wraz z wyposażeniem

6 934,04

 

5.

Popęszyce

Remont dróg gminnych

3 500,00

18 125,74

 

Zakup tablic ogłoszeniowych

1 600,00

 

Organizacja imprez integracyjnych dla mieszkańców

3 025,74

 

Zakup namiotu biesiadnego

6 000,00

 

Zakup wiat przystankowych

4 000,00

 

-

-

Żuków

Dofinansowanie remontu drogi – Os. Mieszk. – Fabryczna

5 000,00

14 965,02

 

Doposażenie świetlicy wiejskiej

4 465,02

 

Dofinansowanie do rozbudowy oświetlenia ulicznego

1 500,00

 

Dofinansowanie rurociągu do posesji

 

   1 000,00

 

 

Organizacja imprez integracyjnych dla mieszkańców (Dożynki, Dzień Matki, Dzień Dziecka, itp)

3 000,00

 

7.

Miłaków

Dofinansowanie do pieca CO „ Dom Gościa „

 

2 000,00

17 093,67

 

Modernizacja oświetlenia ulicznego zakup dodatkowych punktów świetlnych

12 000,00

 

Spotkanie integracyjne

1 093,67

 

Doposażenie „Domu Gościa”

2 000,00

 

8.

Rejów

Zakup elementów garażu /blaszak/.

1 500,00

13 384,66

 

Spotkania integracyjne mieszkańców (np. dożynki)

2 000,00

 

Zakup namiotu wraz z wyposażeniem

7 000,00

 

Zakup siatki ogrodzeniowej

2000,00

 

Zakup kosiarki

884,66

 

9.

Nieciecz

Zagospodarowanie boiska sportowego

11 675,30

11 675,13

 

10

Gołaszyn

Projekt pod plac zabaw

700

18 835,28

 

Budowa chodnika we wsi Gołaszyn

10 000,00

 

Zakup ogrodzenia i piasku na plac zabaw

1 885,28

 

Zakup namiotu wraz z wyposażeniem

5 250,00

 

Spotkania integracyjne mieszkańców

1 000,00

 

X

Ogółem

 150 069,49

 

W imieniu Agencji Rynku Rolnego przekazujemy komunikat o terminie przyjmowania wniosków o udzielenie pomocy o charakterze de minimis w rolnictwie w formie rozłożenia na nieoprocentowane raty opłaty za przekroczenie kwot indywidualnych w roku kwotowym 2014/2015, tj. od 13 sierpnia do 11 września br., związku z tym zwracam się prośbą o umieszczenie w/w komunikatu na tablicy ogłoszeń, oraz na stronie internetowej celem dotarcia do jak najszerszego grona zainteresowanych odbiorców.

Z poważaniem

 

Barbara Białek

Sekcja Informacji i Promocji

OT ARR w Gorzowie Wlkp.

         Malowniczo położony na wzgórzu. kościół św. Bartłomieja Apostoła, otwiera dzieje wsi Miłaków. Pierwsze wzmianki o tej miejscowości, leżącej w paśmie Wzgórz Dalkowskich, pochodzą z 1295 roku i dotyczą właśnie miłakowskiej świątyni, choć na pewno nie tej, której bryłę podziwiamy dziś. Można założyć, że wieś powstała o wiele wcześniej, a kościół był ukoronowaniem wysiłków osadników nad jej tworzeniem.

W ciągu wieków różnie nazywano to miejsce. W dokumentach i przekazach ustnych spotkamy się z : Melacow, Milkau, Miłkowo, Miłków, Miłaków( od 1948r.).

Od XIV wieku Miłaków był lennem rycerskim, które dość często zmieniało właścicieli. Pierwszym z nich był przed rokiem 1397 Niczko Unruch. Następnie gospodarzami Miłakowa były rody : von Berge, von Benen, von Glaubitz, von Schweidnitz. Na przełomie XIV i XV wieku wybudowano w Miłakowie pierwszą murowana siedzibę rycerską. Jej przebudowę na początku XVI wieku, w kształcie renesansowego dworu obronnego z fosą, przypisuje się Bernhardowi von Schweidnitz. Prawdopodobnie również z tego okresu pochodzi krzyż pokutny, zachowany do dziś, wolno stojący w środkowej części wsi. Kolejnym właścicielem majątku został starosta kożuchowski Fabian von Schönaich, który w 1561 roku za kwotę 24 000 talarów zakupił Miłaków, razem z Bukowicą i Żukowem. W tym czasie Schönaich posiadł również dobra siedlisko – bytomskie i przeniósł siedzibę rodową do Siedliska. Schönaichowie byli inicjatorami przebudowy miłakowskiego kościoła. Prawdopodobnie z inicjatywy Georga Schönaicha powstała renesansowa świątynia o układzie przestrzennym i bryle nawiązującymi do gotyku. W 1651 roku Schönaichowie na skutek niespłaconego długu wobec zakonu jezuitów tracą dobra miłakowskie. Jezuici władają nimi w latach 1651-1763. Zakonnicy z trudem prowadzą działalność kontrreformacyjną wśród zagorzałych luteran zamieszkujących wioskę. W celu przeciągnięcia ich na katolicyzm, wymieniają na barokowe wyposażenie kościoła p.w. św. Bartłomieja i obsługują miłakowską parafię, która obejmowała Żuków, Bukowicę, Zagórze i Zimną Brzeźnicę. Po roku 1763 Miłaków wraca ponownie w ręce Schönaichów po wygranych przez nich procesach z jezuitami.

W końcu XVIII wieku wieś liczyła 316 mieszkańców zajmujących 51 posesji i mieszkania dwóch folwarków. W tym czasie w Miłakowie były trzy młyny wodne, dwa wiatraki, owczarnia licząca 750 sztuk owiec, szkoła, karczma, dwie kuźnie, leśnictwo.

Schönaichowie w rozpoczynającej się tzw. pierwszej wojnie o Śląsk, między Prusami a Austrią, stanęli po stronie króla Prus Fryderyka II. Dlatego król po wkroczeniu na Śląsk w grudniu 1740 roku, jako pierwszą kwaterę wybrał dwór w Miłakowie. Przez kilka dni, zajmował on pokój szczytowy, na drugim piętrze dworu. W miłakowskim dworze, król Prus przyjął posłów śląskich, którzy protestowali przeciw agresji. Po skoncentrowaniu wojsk w rejonie Bytomia Odrzańskiego, król ruszył na Głogów, a następnie w trakcie błyskawicznej kampanii zajął cały Śląsk, przyłączając go do Prus. Za poparcie udzielone królowi Hans Carl Schönaich otrzymał tytuł książęcy, a jego majątki status księstwa. Dwór miłakowski, który przez chwilę był w centrum europejskich wydarzeń, został w wieku XIX przebudowany. Przynależny jemu folwark oddano w dzierżawę. Ostatnimi niemieckimi dzierżawcami folwarku była rodzina Tominsky.

Do 1945 roku, Miłaków ( Milkau ) administracyjnie należał do powiatu szprotawskiego ( Kreis Sprottau ). Podobnie jak pobliskie Nowe Miasteczko. Miłaków został zdobyty przez Armię Czerwoną 13 lutego 1945 roku. Część niemieckich mieszkańców już wcześniej opuściła swoje domostwa, kierując się do Saksonii. W wiosce pozostał ksiądz i kilkunastu niemieckich mieszkańców, którzy wkrótce po zmianie granic, również opuścili Miłaków, kończąc w ten sposób niemiecką historię miejscowości. Po przejściu wojsk radzieckich, które spustoszyły wieś, napływały grupy szabrowników, które ograbiały gospodarstwa - dość bogate w sprzęty rolnicze. Pierwsi polscy osadnicy, wysadzani na stacji kolejowej w Bytomiu Odrzańskim, zjawiali się w Miłakowie od maja 1945 roku. Wielu z nich przybyło z województwa kieleckiego i innych województw byłej II Rzeczypospolitej. Dzień po dniu budowali swoją wspólnotę, często narażeni na niedostatki. Pomocą duchową służył nowym mieszkańcom Miłakowa ks. o Robert Paluch z zakonu kapucyńskiego, który posługą kapłańską obejmował jeszcze wiele innych miejscowości. Kolejnymi księżmi miłakowskimi byli : (?)Dulniawka, ks.o Andrzej Zaklikiewicz, (?)Kądziołko, ks. Eugeniusz Golinowski, (?) Binkowski, ks. Edward Wierzbicki, ks.Stanisław Wojnar, ks.Kazimierz Zbierski, ks.Grzegorz Janusz, ks. Stanisław Jedliński i obecnie ks. Ryszard Mulawa.[1] W 1958 roku erygowano Parafię Miłaków, w skład której weszły oprócz samego Miłakowa także : Zimna Brzeźnica, Żuków, Bukowica, Nowy Bukowiec, Zagórze.   Pierwszym, powojennym sołtysem został Władysław Sidło. Sołtysami wsi Miłaków byli również : Władysław Kantarowski, Józef Milczarek, Henryk Rachwał, Stanisław Witecki, Mieczysław Powroźnik, Irena Werner, Franciszek Wydysz, Tadeusz Marczak, Dorota Pawlicha, Beata Górska – Rabczewska, Ireneusz Wilimberg. Obecnie sołtysem jest Stefan Milczarek.[2]              

           Pierwszym dzieckiem urodzonym po wojnie w Miłakowie była Helena Szperna, a pierwsze wesele odbyło się w domu Kozerów. Ważną rolę w integrowaniu wiejskiej społeczności odegrała szkoła. Początkowo czteroklasowa, mieściła się w budynku nr 32, a od 1948 w budynku nr 12. Starsze dzieci uczęszczały do szkół w Nowym Miasteczku lub Bukowicy. W 1960 roku utworzono w budynku po dawnej szkole katolickiej siedmioklasową szkołę, zatrudniono kilku nauczycieli. Najbardziej zasłużonymi dla rozwoju oświaty w Miłakowie są Tadeusz Maziarz i Helena Nowak. W kolejnych latach na skutek spadku liczby dzieci i utworzenia w Nowym Miasteczku Zbiorczej Szkoły Gminnej, a następnie Zespołu Szkół nr 1, redukowano ilość oddziałów, by w 2001 roku zamknąć szkołę. Ostatnim dyrektorem szkoły była Krystyna Giemza. Po przebudowie budynku szkolnego, utworzono na jego miejscu Dom Gościa, służący mieszkańcom jako świetlica wraz z zapleczem do organizowania spotkań. Przynależy do niego rozległy teren rekreacyjno – sportowy. Dom Gościa pełni też funkcję stanicy turystycznej wraz z możliwością noclegu , wyprawiającym się do pobliskich Annabrzeskich Wąwozów. Do lat 90 XX wieku w miejscu dawnego folwarku działało PGR. W Miłakowie funkcjonowało też kółko rolnicze. Aktualnie większość mieszkańców znajduje zatrudnienie w gospodarstwach rolnych oraz kilku przedsiębiorstwach usługowych.

 

Serdecznie dziękuję za pomoc Pamu Sołtysowi Stefanowi Milczarkowi, Pani Małgorzacie Żmijowskiej i Pani Beacie Górskiej Rabczewskiej

 

Opracował na wyłączność strony Nowe Miasteczko Gmina i Miasto   -       Jacek Zawiślak / 2015

 

[1] Zestawienie wg przekazów ustnych – Pan Stefan Milczarek

[2] Informacja dzięki uprzejmości Pana Stefana Milczarka

Sołtys - Szymańska Dorota tel.

Rada Sołecka - Kosidło Anna, Turkiewicz Anna, Pławecki Łukasz

Sołtys - Pięta Mirosław tel. 068 3888 906

Rada Sołecka - Cichoń Jarosław, Stanisławski Robert, Wykocki Dariusz, Miszczak Joanna, Majewski Roman, Łacek Grażyna

 

Sołtys - Ewelina Cisakowska tel.

Rada Sołecka - Pabierowska Grażyna, Urban Anna, Ciaciura Bogusława

Sołtys - Borkowski Marek tel. 068 3888 195

Rada Sołecka - Piętak Alina, Lemberger Rita, Dudziak Iwona

Sołtys - Stefan Milczarek

Rada Sołecka - Beata Górska, Małgorzata Żmijowska, Irena Świercz

Sołtys - Emil Sojka tel. 796902166

Rada Sołecka - Waszczyszak Zuzanna, Sojka Zbigniew, Wójcik Jan

Sołtys - Dudziak Piotr tel. 068 3889 719

Rada Sołecka - Gajzler Krystian, Oparski Tomasz, Luzarowski Tomasz

Sołtys -  Jerzy Krzysztof Domagała 

Rada Sołecka - Pędziwiatr - Pęgal Jolanta, Pedziwiatr Elwira, Marta  Nalewaj - Buśko

Sołtys - Musiał Józef tel. 068 3888 831

Rada Sołecka - Spiechowicz Grażyna, Musiał Jadwiga, Krzysztof Wojtasik

Sołtys - Zygmunt Sawicki tel. 683 888 109

Rada Sołecka - Barczyszyn Roman, Woźniak Wiesław, Sawicki Krzysztof